statement

 

Through a process of study for substantive subject and figuration, the work of Lisette Schumacher moves towards abstraction and back. Suggestions of spaces in abstraction function like gates to concrete memory and recall the experience of mental space.

She developed her own visual language, one that is both transparent and layered and which keeps on revealing new bits of information. Sparse and precise with colour and movement, in variation of soft stroke and clear line, in order to reach well balanced images which invite the spectator into viewing longer.

Schumacher explores notions of perception and memory grounded in buildings and their surrounding areas. Experiences in spaces, the passing of time and journeys to extraordinary locations are the focus of attention.

Through memory, re-imagined and reconstructed fragments originate. The spectator thus remains in her mental spaces.

 

Via een proces van onderzoek naar inhoudelijke thematiek en figuratie, beweegt het werk van Lisette Schumacher zich naar abstractie en weer terug. Suggesties van ruimtes in abstractie werken als poorten naar concrete herinnering en roepen de ervaring van mentale ruimte op.

 

Zij ontwikkelde een eigen beeldtaal, die transparant en gelaagd is en steeds nieuwe beetjes informatie onthuld. Spaarzaam en precies met kleur en beweging, in afwisseling van zachte streek en heldere lijn, om tot goed gebalanceerde beelden te komen, die de toeschouwer tot langer kijken uitnodigen.

 

Schumacher onderzoekt het concept van waarneming en herinnering in oude gebouwen en hun omgeving. Ervaringen in ruimtes, het voorbijgaan van tijd en het afreizen naar bijzondere lokaties staan centraal. Vanuit haar herinnering ontstaan herbeleefde en gereconstrueerde fragmenten. De toeschouwer verblijft zo in haar mentale ruimten.